از اعضای گوناگون تحكیم وحدت و انجمن های اسلامی تا آقایان افشاری و اقمار دیگر تحكیم و جبهه دمكراتیك جناب یزدی٬ همگی دست به قلم برده و نامربوط ترین حملات را به دانشجویان و سخنگویان چپ شان آغاز كرده اند.

خواندن نوشته های این دوستان ضمن ملال آور بودن آنها خالی از لطف هم نیست. همه عصبانی هستند. همه! همه از اینكه این چپ امروز پرچمدار و سخنگوی اعتراض دانشجو است٬ خشمگینند٬ این خوب طبعا برای كسی كه فكر میكرده "كرسی" داشته و امروز از دست داده است٬ قابل فهم است اما وقتی كه با دقت نوشته های آنها را میخوانید نمیتوانید از یك چیز متعجب نباشید!

گزارش های پیاپی که روزانه منتشر می شود، حاکی از آن است که جمهوری اسلامی بعد از پایان این انتخابات های فرمالیته  قصد دارد، به دستگیری دانشجویان معترض که حماسه چند روز پیش اعتراضات 16 آذر امسال را افریدند بزند. و هم اکنون عده ای از دانشجویان احضار شده اند و یا خود را از ترس ماموران اطلاعات پنهان کرده اند.

چند روز اعتراض پیاپی و آتش زدن عکس احمدی نژاد در مقابل او، بر افراشته شدن پرچم" آزادی و برابری"  در دانشگاه های سراسر ایران جمهوری اسلامی را به وحشت انداخته است.

احضار گسترده دانشجویان به کمیته های انظباتی و فراخوان های عوامل ریز و درشت حکومت برای دستگیری دانشجویان شروع کمپین تازه ای برای سرکوب مبارزات دانشجوی است.

زمانی بر میگردید و به کار و یا آکسیونی نگاه میکنید که فعالین آن حرکت معین روزها و شاید هفته ها برای آن وقت صرف کرده اند تا حدی تنزل بدهید که گویا زمین لرزه و یا خود بخودی اتفاق افتاده است بیشتر حال و وضع کسانی را نشان میدهند که از دور هم حتی دستی بر آتش ندارند.

چون من در تدارک ان نبودم پس باید سازماندهی و کار جمعی را نادیده و انکار کنم انگار این من مرکز حوادث دانشگاه است در حالی که در عمل بی ربط است به اتفاقات دانشگاه!

 مراسم های ۱6 آذر امسال برای کسانی  که در حاشیه بودند "خود بخودی و بدون تدارک" و یا به قول معرف خودجوش بود این کنه حرفهای دوستان اتحادیه سوسیالیستهاست لابد کار جمعی و کاردانی و جسارت دانشجویان چپ و رادیکال در دانشگاه را به حساب نمی آورند و گویا این رعد و برق در آسمان بی ابر بوده است.